Samen beter voor Kinderen

 
0

Leerkracht van het jaar

Ik heb gisteren een geweldige dag gehad met mijn klas. De kinderen hadden er zin in, ik ietsje later ook. In plaats van de gitaar de mandoline mee. Twee akkoorden en je hebt muziek. Met de vakantie in zicht vloeide de energie, focus en zin wel wat snel weg. Begrijpelijk. Als de zonnewering naar beneden is kan het raam niet open, als het raam open is kan de zonnewering niet naar beneden. Aangezien het rekenboek al uit was, zette ik de kinderen aan kopietjes. Niet teveel, niet te weinig. Precies genoeg, dacht ik.

Shane was met zijn taak, waar hij in slechtere dagen een hele ochtend over wil doen, nu in tien minuten klaar. En klaar is klaar bij Shane. Geen verrrijkingsstof, groepshandelingsplan, zelfstandig werkkast, zelf corrigerend materiaal en/of zoete broodjes kunnen tegen zijn karakter op. En dus mocht hij een tekening gaan maken. Dat wilde hij dan weer wel. Vier A viertjes aan elkaar en naarmate de dag vorderde verscheen er een prachtige regenboog. De rest van de klas raakte geinspireerd en was ook sneller klaar dan er tegen op te 'stencillen' viel.

De klas veranderde in een waar Iers landschap, met veel regenbogen en groen. Ik vertelde Shane dat ze in Ierland geloven dat er aan het einde van de regenboog een pot met goud staat. Shane kan prachtig nadenken. Hij zet dan even al zijn impulsen stop en zijn schuine hoofd zie ik dan denken. Hij zoekt dan ook mijn nabijheid op. Prachtig. Na zijn nadenkmoment keek hij mij aan alsof ik gek was. Een pot met goud aan het einde van de regenboog werkt niet, zag je hem denken.

Zoiets als de volstrekt nutteloze eretitel "leerkracht van het jaar". Iedere leerkracht die het beste uit zijn groep kinderen haalt is "leerkracht van het jaar", iedere dag weer. Daar kan geen beloning tegen op. En een baangarantie houdt het ook niet in. Ook niet in Ierland. Kijkt u hier maar eens. Een fraaie pot met goud trof ik in Ierland aan in Skibbereen. In de lokale pub raakte ik tijdens een fietsvakantie met ons gezin aan de praat met Siobhan. Een oude, wijze juf. Zij vertelde mij dat de county waar zij vandaan kwam het goed voor had met zijn onderwijzend personeel. Iedere leerkracht kreeg per jaar vrije dagen extra, naast de reguliere vakanties. Noem het maar compensatieverlof, adv zo u wilt. Die dagen kregen de leerkrachten echter alleen als zij in hun zomervakantie een cursus of opleiding volgden. En die moest dan weer een directe relatie hebben met het behoud van de Ierse taal, Gaelisch (Gaeilge). De aldus opgedane kennis werd beloond met vrije tijd en zorgt tot op de dag van vandaag voor onderwijs dat de Ierse cultuur raakt. En versterkt.

Toen ik aan het einde van de dag de regenboog van Shane cadeau kreeg zag ik toch ergens aan het uiterste puntje van zijn blad iets dat leek op een pot met goud. Shane gaf mij een knuffel en zag mij glimlachen. "Als u maar niet denkt dat dat een pot met goud is. In Ierland zijn ze pas echt gek."

U moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.