Samen beter voor Kinderen

 
0

Van Meester to Minister - Deel 7: Prikkelend onderwijs

Deel 7 uit de BlogSerie: Van Meester Edwin tot Minister Marja

Beste mevrouw, de misschien wel nieuwe leider van het CDA,

Allereerst felicitaties. Van minister van onderwijs naar nieuwe baas bij het CDA. Laten we hopen dat de volgende minister van onderwijs ook echt een onderwijsdier is. Niet iemand, zoals u, die een ministerie 'doet' uit oogpunt van politieke ambities. Ja sorry, mevrouw de minister. Maar ik ben licht geprikkeld.

Zoals u weet mag ik op woensdag mijn oorspronkelijke vak uitoefenen. Vanochtend trof ik bij de sterke ochtendkoffie een team dat vrolijk uit de onderwijsogen keek. : " Heb je het al gehoord?". En ik maar denken dat het uw aanstaande leiderschap betrof. Neen, men had in het weekend de Catshuisstukken gelezen. Tenminste, dat deel waar uw baas van besloten heeft dat "het grauw"  het mag lezen. De taakstelling op passend onderwijs zou verlaagd worden met 50%. Wie goed verder leest ziet een sigaar uit eigen onderwijsdoos. Maar het rookte tenminste weer. De hele teamkamer blij. Het gaat dus wel meevallen was de leus toen we naar de klassen liepen. Ik zeg we, omdat ik als ondernemende zelfstandige ook merk dat de hand op de knip zit in het onderwijs. Maar dit terzijde.

Vol goede moed begon ik de dag. Wellicht voelde u zich ook zo toen u als minister van onderwijs begon. Vrolijk, licht gespannen en vooral zin om met kinderen aan de slag te gaan. Alhoewel dat laatste niet echt tot uw takenpakket behoorde, dat snap ik wel. Vol goede moed sloot ik de dag om 13.45 uur af. Met een vol hoofd, een kriebelhoest en mooie momenten op mijn netvlies. Het grootste deel van de klas kreeg vandaag namelijk een prikje, mevrouw de minister. En dat zorgde voor de al eerder genoemde verschijnselen bij mij. Want het vooruitzicht op een prikje van buiten en de van nature aanwezige prikkelingen van binnen, zorgen voor een bijzondere dynamiek.

Toen ik mij na afloop dan ook aan het nakijkwerk zette, voelde ik mij droef te moede. Misschien voelt u zich ook wel zo als u straks het onderwijs verruilt voor het leiderschap. De hele dag gebuffeld. Aandacht en onrust, glimlachen en schelden van de klas. Wanneer je als kind zo'n drukte ervaart en verzorgt, kom je niet tot leren. Dacht ik. Die rotprikjes. Maar ja, probeer dan de werkelijkheid in het onderwijs maar eens te vangen in resultaten. Bij het derde rekendictee viel mijn mond open. Alle drie foutloos. Bij de laatste was mijn mond nog niet gesloten. De klas had het rekendictee geweldig gemaakt. Ondanks de drukte, de prikkelingen om het prikje. Ondanks de weerbarstige werkelijkheid was er toch nog sprake van leren, ontwikkelen en groeien. Ook nog meetbaar.

Of u bij uw afscheid ook met open mond beziet dat er sprake was van leren, ontwikkeling en groeien vraag ik mij ernstig af. Terwijl er toch genoeg geprikt is in het onderwijs.

Eerrdere aflevringen uit deze BlogSerie:

1. Extern meesteren

2. Eenvoudig, niet makkelijk

3. Centraal vasthoudend

4. Passend voelen

5. Gerichte opbrengsten

6. Onderwijs, de toon van de muziek

 6.  ljeeqh

U moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.