Samen beter voor Kinderen

 
0

Als sneeuw voor de zon

Oh jee oh jee, wat werken ze toch hard in het onderwijs. Rode koontjes, gezucht en gepuf. Leerkrachten doen ook vreselijk hun best. Met hart voor de kinderen.

Maar ook zo ondergesneeuwd door systemen, gevangen door toetsen, bevangen door regels. Daar krijg je het dan ook behoorlijk warm van.

Gisteren sprak ik met een ouder en een leerkracht over het "klassieke" oudergesprek. Zoals we die allemaal 2x per jaar meemaken. In dit geval een rapportgesprek. De juffen zaten daar maar weer, 's avonds in hun "vrije tijd". Hoppa, aan de lopende band ouders spreken, avonden lang. Of moeten we zeggen afwerken? Vastgeketend aan de LVS toetsen van CITO, aan het regime van kwaliteitszorg, inspectie, schoolbestuur, ministerie of ..... zichzelf!

Waar is dat vakvrouwschap gebleven, die passie voor onderwijs, dat eigenaarschap, dat zelf kijken, her-kijken en her-ijken? Toch ooit begonnen als student aan de PABO met het idee: Ik ga iets betekenen voor het onderwijs aan kinderen?

Helaas zie we zo vaak onderwijsteams waar al dat mooie onderwijstalent al bijna is ondergesneeuwd. Ik word er bijna koud van. Dan helpt geen gesprekkencyclus meer. Dan dwingt een directie het niet meer af. En ... daar ontsnapt de leerkracht blijkbaar zelf ook niet meer aan. Afhankelijk geworden? Eigen keuze? Makkelijker gezegd dan gedaan, zeker in deze tijd. Dat vraagt veel moed.

En toch is het er echt. Dat vuur, die lopende vuurtjes. Ook als er een dik pak sneeuw is gevallen. Over die leerkracht, of over een heel team van een school of zelfs in grotere bestuurs- of samenwerkingsverbanden. Het is een kwestie van "laten smelten", lichtjes laten schijnen op talenten, vuurtjes ontbranden en laten branden. Zodat er een lopend vuurtje ontstaat. Dan smelt de sneeuw voor de zon.

Wij mochten een traject Samen Beter voor Talent begeleiden. Drie keer een studiedag flink en lekker "vuurtjes stoken" met een prachtig team. Zie hier bijvoorbeeld de uitnodiging voorafgaand aan het traject #sbvt: Samen Beter voor Talent  Leerkrachten ontdooiden bijna letterlijk. Best intens en emotioneel ook. Daarom eerst een veilige en vertrouwde setting gecreeerd. En wat een moedige directrice om dit aan te gaan met haar team. Want ook zij "kwam aan de beurt". En wat een moedige teamleden. Om na een heftige periode toch met elkaar de verbindingen te zoeken, vanuit allerlei spanningen en onzekerheden, op zoek naar hun eigen talenten en de verbindingen daartussen. Veel creatieve werkvormen om de rechter hersenhelft te openen. Om uit het bestaande format en systeem te komen waarin de linker hersenhelft zo dominant was geworden. Door ze uit te dagen als "critical friend". Door veel meer in beelden en veel minder in woorden te denken. Dus in belevingen, energie, power en passie. Zie hier bijvoorbeeld de beleving van hun eigen Collectieve Ambitie. Geen missie, visie of doelstellingen in zinnen. Wel een beleving, CreaShock!

Het kan toch! Met wat moed, wat gericht lampjes schijnen en door veel verbindingen aan te gaan met elkaar. En ja, dat gaat ook over inhoud, over onderwijs, over kinderen. Vrijwel elke minuut. En ja, dat gaat zeker over leerkrachten, over gedeeld leiderschap en eigenaarschap. Opdat ze weer voelen waarvoor ze het ooit deden, in onderwijs stappen. Opdat ze weer zien waar ze hun eigen talenten kunnen inzetten en verbinden met anderen. In de vrije ruimte (jaja die is er ondanks de systemen altijd) die Het SpeelVeld van School hen biedt.

En ja, inderdaad, ik krijg het dan ook weer lekker warm. Van dat vuurtje opstoken, als sneeuw voor de zon. Daar doe ik het ook gewoon voor: talenten in onderwijs, voor leiders en professionals in teams, voor kinderen. Klik voor meer informatie over een dergelijk traject op  Samen Beter voor Talent

 

 

U moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.